11 kwietnia uczniowie SP 1 wraz z wychowawcami wyruszyli do Szczecina, aby kulturalnie spędzić ten dzień. Nawet deszczowa aura nie zepsuła nastrojów i dzieci bawiły się doskonale w Muzeum Narodowym, odwiedzając kolejne wystawy. Obejrzeliśmy Wystawę Dzieł Afrykańskich. Poznaliśmy historię książki, ale najlepsza zabawa czekała na nas w Mieście Nauki, której celem było ożywienie zainteresowania nauką w społeczeństwie, wspomaganie samodzielnego uczenia się oraz uzupełnienie oferty systemu szkolnictwa.

Miała ona inspirować do odkrywania i zrozumienia świata poprzez samodzielne doświadczenia. Na ekspozycji liczącej ponad 40 obiektów edukacyjnych poprzez zabawę uczniowie mogli poznać takie zagadnienia jak m.in. odbicie, załamanie i rozszczepienie światła, efekt stroboskopowy, miraż, prawdziwe lustro, dyfrakcja, polaryzacja. Największymi atrakcjami dla uczniów były niespotykane w Polsce eksponaty prezentujące różne zjawiska np. studnia bez dna, nieskończoność od środka, lewitacja, wymazywanie twarzy, tańczące śrubki – to tylko niektóre przykłady. Jednym z ważniejszych stanowisk doświadczalnych na ekspozycji cieszących się wielką popularnością był „wirujący domek”. Zwracał on uwagę na potęgę umysłu, działania, których nie można w pełni kontrolować. Po szalonych doświadczeniach udaliśmy się do Szczecińskiej Filharmonii na koncert muzyczny „ Homo Musicus” , dzięki któremu doświadczyliśmy niezwykłych wrażeń i dowiedzieliśmy się, że w  muzyce  pierwszy był rytm. Już od najdawniejszych czasów służył do komunikowania, a zaraz potem do wyrażania swoich emocji poprzez grę na bębnach. Przez wieki rytmika ewoluowała, aż stała się podstawą zarówno ludowych piosenek oraz tańców, jak i wielkich dzieł muzyki klasycznej. Z rytmem związane są nierozerwalnie takie terminy, jak czas, metrum, puls i akcent. Myślę, że te wszystkie zagadnienia zostały raz na zawsze nam wyjaśnione za pomocą charakterystycznych przykładów muzycznych zagranych przez orkiestrę. Wysłuchaliśmy fragmentów takich dzieł Johanna Sebastiana Bacha, Ludwiga van Beethovena, Béli Bartóka, Igora Strawińskiego pod dyrygenturą Eugeniusza Dąbrowskiego.